Gratë në politikë përballen me më shumë sulme personale dhe seksiste se burrat

Nga Arianna Sala – The Conversation/

Rrjetet sociale, sidomos hapësirat online, janë kthyer në arena të debatit të fortë politik. Ato u japin njerëzve mundësinë të shprehin opinionet e tyre politike, të organizohen dhe, në disa raste, të komunikojnë drejtpërdrejt me politikanët. Por, krahas këtij potenciali demokratizues, këto platforma janë bërë edhe terren pjellor për gjuhën e urrejtjes, ndërveprimet toksike dhe dhunën online.

Duke analizuar më shumë se 3.2 milionë përgjigje në X (ish-Twitter) ndaj 88 kandidatëve për zgjedhjet e Parlamentit Europian të vitit 2024, ekipi ynë në Qendrën e Përbashkët të Kërkimeve të Komisionit Europian ka gjetur dallime të rëndësishme në mënyrën se si trajtohen online gratë dhe burrat në politikë.

Duke përdorur një algoritëm për zbulimin e përmbajtjes toksike, të quajtur Perspective API, ne studiuam si sasinë, ashtu edhe llojet e përgjigjeve “toksike” që merrnin kandidatët e ndryshëm. Vlerësimi i toksicitetit nga algoritmi shkon nga zero në një. Ai vlerëson mundësinë që një lexues ta perceptojë një tekst si toksik dhe e përkufizon toksicitetin si “një koment të vrazhdë, pa respekt ose të paarsyeshëm, që ka gjasa t’ju bëjë të largoheni nga një diskutim”.

Pothuajse 80% e kandidatëve të studiuar, të cilët vinin nga Franca, Irlanda, Italia, Portugalia dhe Spanja, morën përgjigje toksike. Por shifrat e papërpunuara treguan një hendek real dhe të matshëm gjinor: kandidatet gra morën më shumë përgjigje toksike në vlerë absolute sesa kandidatët burra.

Megjithatë, kur u morën parasysh ndryshimet në numrin e përgjithshëm të përgjigjeve për çdo postim, dallimi gjinor në përqindjen e përgjigjeve toksike nuk ishte më statistikisht i rëndësishëm. Gratë postonin më pak se burrat, por merrnin më shumë reagime. Me fjalë të tjera, llogaritë e tyre tërhiqnin më shumë vëmendje në përgjithësi, si reagime toksike, ashtu edhe reagime normale.

2700 mesazhe toksike

Për të kryer analizën, ne mblodhëm postimet ku përmendej secili kandidat dhe më pas e ngushtuam bazën e të dhënave duke u përqendruar te përgjigjet ndaj postimeve të kandidatëve. Algoritmi i zbulimit të toksicitetit i vlerësoi postimet sipas nivelit të toksicitetit dhe sinjalizoi për shqyrtim më të hollësishëm çdo postim që kalonte një prag të caktuar.

Pasi algoritmi përfundoi punën e tij, ne u përqendruam te përmbajtja e vërtetë e mesazheve, duke koduar manualisht gati 2700 nga përgjigjet më qartësisht toksike. Këto ishin mesazhe për të cilat mjeti automatik regjistroi probabilitetin më të lartë të toksicitetit, që do të thotë se nëntë nga dhjetë vlerësues njerëzorë do të binin dakord se ato ishin toksike.

Përmbajtja e postimeve tregoi qartë se gratë dhe burrat përballen me qëndrime krejtësisht të ndryshme sapo hyjnë në botën e politikës.

“Hesht dhe bëj punët e shtëpisë”

Nga këto përgjigje qartësisht toksike, 71% iu drejtuan kandidateve gra. Përmbajtja e tyre ishte dukshëm e ndryshme nga ajo me të cilën përballeshin politikanët burra. Kandidatet gra iu nënshtruan sulmeve personale poshtëruese, fyerjeve seksiste, komenteve me përmbajtje seksuale dhe përpjekjeve të përsëritura për t’i heshtur ose për të vënë në pikëpyetje të drejtën e tyre për të pasur një rol në politikë. Një në katër gra mori komente me natyrë seksuale.

Politikanët burra nuk u kursyen nga abuzimi, por fyerjet ndaj tyre prireshin të përqendroheshin te vendimet politike, sjellja profesionale ose karakteri i tyre, akuza për korrupsion, pandershmëri apo paaftësi. Në shënjestër ishin veprimet e tyre, jo prania e tyre në jetën publike.

Ky dallim është i rëndësishëm. Kur abuzimi lidhet me identitetin dhe jo me politikat, ai përcjell një mesazh krejtësisht tjetër: jo “nuk jam dakord me ty”, por “ti nuk e ke vendin këtu”. Kjo pasqyron atë që studiuesit e quajnë “dhunë semiotike”, dëmtim i shkaktuar përmes gjuhës dhe simboleve, që synon t’ua mohojë grave legjitimitetin si aktore politike.

Më shumë fyerje të grumbulluara së bashku

Analiza shkoi edhe më tej, duke matur atë që ne e quajtëm “intensitet toksiciteti”, numrin e elementeve abuzive të bashkuara në një përgjigje të vetme. Një mesazh që synonte një grua mund të kombinonte një fyerje seksiste me një kërcënim seksual, një referencë ndaj sëmundjes mendore dhe një kërkesë që ajo të largohej fare nga politika. Ne zbuluam se 62% e përgjigjeve toksike ndaj grave përmbanin dy ose më shumë elemente të tilla. Në të kundërt, 52% e përgjigjeve toksike ndaj burrave përmbanin vetëm një element.

Sulmet e shumta të bëra njëkohësisht kanë një ndikim më të madh psikologjik sesa një fyerje e vetme, duke përcjellë një sinjal të përbashkët se prania e një gruaje në hapësirën politike nuk është e mirëpritur.

Të dhënat treguan gjithashtu se kandidatet gra nga grupimet politike me prirje të majta tërhiqnin një numër më të madh përgjigjesh toksike. Ky model përputhet me gjetjet e studimeve mbi zgjedhjet në Brazil, duke sugjeruar se gjinia dhe ideologjia politike ndërthuren në mënyra që e rrisin abuzimin.

Një problem global

Studimi i shtohet një numri gjithnjë e më të madh provash se armiqësia online ndaj grave në politikë nuk kufizohet në një vend, platformë apo kulturë të vetme politike. Kërkimet nga Suedia, Zelanda e Re dhe Holanda kanë dokumentuar të njëjtat modele gjinore: gratë nuk marrin gjithmonë më shumë abuzime në sasi, por ato që marrin janë më personale, më të seksualizuara dhe synojnë t’ua mohojnë të drejtën për të mbajtur poste publike.

Pasojat janë reale. Studiuesit e kanë lidhur abuzimin online me uljen e dëshirës së politikaneve gra për të kandiduar sërish, vetëcensurën dhe tërheqjen e grave nga hapësirat digjitale. Kur abuzimi ndikon te personat që vendosin të kandidojnë për një post, ai ndikon edhe te njerëzit që qeverisin.

Bashkimi Europian ka nisur të ndërmarrë hapa për ta luftuar këtë fenomen. Një direktivë e re për dhunën ndaj grave e cilëson si vepër penale përndjekjen dhe ngacmimin kibernetik në të gjitha vendet e BE-së. Akti i Shërbimeve Digjitale, i cili hyri në fuqi në vitin 2024, u kërkon gjithashtu platformave të mëdha të identifikojnë dhe të zvogëlojnë rreziqet ndaj proceseve demokratike, përfshirë dëmet me bazë gjinore.

Këto masa janë të nevojshme, por nuk mjaftojnë. Politikat e moderimit të platformave të rrjeteve sociale duhet të marrin parasysh abuzimin me bazë gjinore, jo vetëm sasinë e tij, dhe të investojnë më shumë në mjete zbulimi që kuptojnë kontekstin dhe gjuhët lokale. Nevojitet gjithashtu monitorim i vazhdueshëm. Abuzimi online përshtatet dhe ndryshon, ndaj edhe mënyrat e reagimit duhet të evoluojnë bashkë me të.

Në fund të fundit, gratë në politikë nuk po përballen thjesht me një version më të ashpër të abuzimit që përjetojnë burrat. Ato përballen me një fenomen tjetër, që funksionon përmes poshtërimit personal, seksualizimit dhe përpjekjes sistematike për t’ua mohuar të drejtën për të qenë pjesë e politikës. Të kuptuarit e këtij ndryshimi është hapi i parë për ta luftuar atë. /The Conversation

Rruga Press